کشف درمان کووید-۱۹ در دریا !

کشف درمان کووید-۱۹ در دریا ! نیو وبلاگ: بررسی جدیدی که در ˮدانشگاه تورنتوˮ انجام شده است، نشان میدهد که شاید بتوان درمان بیماری ناشی از سویه های جدید کروناویروس را در ارگانیسم های دریایی کشف کرد.


به گزارش نیو وبلاگ به نقل از ایسنا و به نقل از نیوز مدیکال نت، یک پژوهش جدید، خاصیت های کلیدی سویه اُمیکرون را برجسته کرده و ظرفیت منابع دریایی تجدیدپذیر را برای مقابله با بیماری کووید-۱۹ مورد بررسی قرار داده است.
از میان همه سویه های "کروناویروس سندروم حاد تنفسی ۲" (SARS-CoV-2)، تازه ترین سویه که به نام اُمیکرون شناخته می شود، دارای بیشترین تعداد جهش است که توانایی بهبود یافته ای را برای آلوده کردن میزبان ها، انتقال یافتن بین آنها و همین طور جلوگیری از محافظت ایمنی، به ذرات ویروسی می بخشد.
اُمیکرون نیز مانند سایر سویه ها، از دامنه اتصال گیرنده گلیکوپروتئین خوشه ای برای دسترسی به سلول های انسانی استفاده می نماید تا به "آنزیم ۲ مبدل آنژیوتانسین" (ACE2) متصل شود. این مسیری است که بیشترین امیدبخشی را برای توسعه دارو دارد.
روش های درمانی جدید برای کووید-۱۹ بتازگی درحال ورود به بازار هستند و خیلی از آنها هنوز در مراحل توسعه بالینی به سر می برند. منابع دریایی، فعالیت قابل توجهی را در مقابل سلول های سرطانی، ویروس ها و باکتری ها دارند. بنابراین، توانایی آنها برای متوقف کردن یا درمان عفونت ویروسی اُمیکرون، یک روش پژوهشی امیدوارکننده برای پیگیری است.
به طور ویژه می توان گفت منابع دریایی مانند اسفنج ها نسبت به ترکیبات مصنوعی، بسیار سودمند هستند؛ برای اینکه آنها با محیط زیست سازگار هستند، از نظر متابولیکی سازگار می شوند، سموم کمی را در بر دارند یا حتی بدون سموم هستند.
در این پژوهش کوتاه اما جامع، دکتر "سارا گیچان" (Sarah Geahchan)، دکتر "هرمان ارلیش" (Herman Ehrlich) و دکتر "عزیزور رحمان" (Azizur Rahman)، پژوهشگران "دانشگاه تورنتو" (UToronto)، مطالعات و گزارش های کلیدی را در مورد سویه اُمیکرون با در نظر گرفتن منابع دریایی خلاصه کرده اند.

ترکیبات دریایی
تمایل ترکیبات دریایی به مهار ویروس و مداخله در چندین مرحله از چرخه حیات ویروس موجب می شود که آنها در مقایسه با داروهای فعلی مانند رمدسیویر، سودمندتر باشند. هدف قرار دادن آنزیم هایی مانند "RdRp" و پروتئاز اصلی و نواحی حفاظت شده در دامنه اتصال گیرنده، روش های امیدوارکننده ای برای مقابله با انواع ویروسی درحال ظهور هستند.
یکی از نمونه های قابل توجه، ترکیباتی مانند پلی فسفات معدنی و بروموتیروزین های طبیعی هستند که مشخص شده مکانیسم های مختلفی را در مقابل کروناویروس و سایر ویروس ها دارند. علاوه بر این، متابولیت های تولیدشده توسط ارگانیسم های دریایی ممکنست از ورود ویروس، تکثیر آن و تولید پروتئین جلوگیری کنند؛ بدین سبب چرخه حیات ویروس را بطور کامل متوقف می کنند.
علاوه بر این، "لامبدا-کاراگینان" (lambda-carrageenan)، یک پلی ساکارید موجود در جلبک های قرمز است که می تواند از تکثیر ویروس آنفلوآنزا و کروناویروس پیشگیری کند. تحقیقات نشان داده اند که لامبدا-کاراگینان چگونه می تواند ورود ویروس و تولید پروتئین ویروسی را عمدتاً با متوقف کردن رونویسی و انتقال پروتئین ها متوقف نماید.
یک پژوهش جدید، ترکیبات زیست فعال طبیعی را در تعداد زیادی از گونه های جلبک دریایی بعنوان مهارکننده های قوی سویه اُمیکرون شناسایی کرده است. این پژوهش، اتصال مولکولی دو ترکیب موسوم به "فلورتین" (phloretin) و "هگزوزید اسید کافئیک" (caffeic acid hexoside) را نشان داد که می توانند بقایای حیاتی مورد نیاز برای تعامل ویروس با گیرنده سلولی را مهار کنند.
با در نظر گرفتن همه موارد، نسبتا واضح است که ترکیبات مختلف جلبک دریایی و متابولیت های موجود در سایر ارگانیسم های دریایی ممکنست در مقابل سویه اُمیکرون مؤثر باشند. این مساله در انتظار پژوهش های آینده است تا شواهد مربوط به آنرا ثابت کنند.



چالش های پیش رو
توسعه داروها از منابع دریایی یقینا چندین چالش قابل توجه را به همراه دارد. نخست اینکه بااینکه این ترکیبات در مقیاس کوچک، با محیط زیست سازگار هستند؛ اما تولید در مقیاس بزرگ ممکنست اثر معکوس داشته باشد و به اکوسیستم لطمه برساند.
علاوه بر این، بیشتر پژوهش هایی که از منابع دریایی برای درمان کووید-۱۹ و سایر عوامل ویروسی بهره برده اند، در وضعیت آزمایشگاهی انجام شده اند. بنابراین، ما اطلاعاتی در مورد کارآیی و ایمنی آنها بصورت درون تنی نداریم؛ چه رسد به آزمایش های بالینی که فعالیت ضد ویروسی واقعی آنها را تأیید کنند.
نکته دیگر این است که حتی اگر این بررسی ها هم اکنون شروع شوند، بسیار زمان بر هستند. این بدان معناست که مزایای استفاده از این داروها برای سویه های فعلی کروناویروس، بسیار محدود است. در هر حال، باتوجه به ظهور انواع جدید کروناویروس، این مساله نباید مانعی برای روند توسعه باشد.

گام های آینده و نتایج آنها
حتی با توجه به این که دانش قابل توجهی در مورد تفاوت سویه اُمیکرون با سایر سویه ها وجود دارد، قبل از این که بتوانیم ترکیبات جدیدی را بر طبق منابع دریایی معرفی نماییم، باید به خیلی از پرسش ها پاسخ داده شود. همچنین، نگرانی دیگری نیز در ارتباط با ظهور احتمالی سایر سویه های ویروسی وجود دارد.
پژوهشگران در مقاله این پژوهش خاطرنشان کردند: توسعه ترکیبات طبیعی به دست آمده از منابع دریایی به خاطر مکانیسم های چندوجهی و نتایج امیدوارکننده در وضعیت آزمایشگاهی، در مقابل انواع درحال تکامل کروناویروس مفید می باشد.
آنها تاکید کردند که توسعه ترکیباتی که RdRp و پروتئاز اصلی ویروس را هدف قرار می دهند و همین طور بقایای حفظ شده در دامنه اتصال گیرنده که برای اتصال ACE2 مهم هستند، باید موضوع مورد تمرکز در توسعه دارو باشند.
واضح است که دوزهای تقویت کننده واکسن در مقابله با سویه اُمیکرون، بسیار سودمند هستند؛ اما چندین پژوهش نشان داده اند که ویروس درحال تکامل ممکنست از واکنش ایمنی میزبان فرار کند. در نتیجه، روزنه ای جهت استفاده از ترکیبات موجود در ارگانیسم های دریایی به روی ما باز می شود.
این پژوهش در "COVID Journal" به چاپ رسید.




منبع:

1401/02/05
14:34:48
0.0 / 5
180
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
نظر شما در مورد این مطلب
نام:
ایمیل:
نظر:
سوال:
= ۱ بعلاوه ۳
newweblog.ir - حقوق مالکیت معنوی سایت نیو وبلاگ محفوظ است

نیو وبلاگ

وبلاگ عمومی