کشف ماهی های 130 ساله در رودخانه میسوری

کشف ماهی های 130 ساله در رودخانه میسوری

نیو وبلاگ: پژوهشی که اخیرا انتشار یافته، طول عمر یکی از ماهی های بومی آمریکای شمالی را بشکل قابل ملاحظه ای تغییر داده است. محققان با استفاده از روش تاریخ گذاری رادیوکربن ناشی از آزمایش های هسته ای، سن ماهی مکنده آبی را تأیید کردند و دریافتند این گونه نه تنها بیشتر از یک قرن زندگی می کند، بلکه با کاهش ورود نسل های جوان به جمعیت خود نیز روبه روست. این یافته نگرانی ها در رابطه با آینده حفاظتی این ماهی را می افزاید.

تینا مزدکی_دانشمندان با بررسی ساختارهای میکروسکوپی ماهی «مکنده آبی» در رودخانه میسوری آمریکا، دریافتند این گونه می تواند تا ۱۳۰ سال عمر کند. این رقم بیشتر از سه برابر برآوردهای پیشین است و بعضی از ماهی های زنده امروزی در اواخر قرن نوزدهم متولد شده اند.
ماهی مکنده آبی (Cycleptus elongatus) می تواند تا ۱۳۰ سال عمر کند، درحالی که قبل از این طول عمر آن حدود ۴۰ سال تخمین زده می شد. بعضی از ماهی های زنده امروزی در اواخر قرن نوزدهم، نزدیک به زمان تبدیل مونتانا به ایالت، متولد شده اند. محققان با شمارش لایه های سالانه گوش سنگ و روش تاریخ گذاری رادیوکربن ناشی از آزمایش های هسته ای، سن ماهی ها را تأیید کردند. این گونه چهارمین ماهی از خانواده مکنده هاست که عمر بیشتر از ۱۰۰ سال آن به صورت علمی تأیید شده است. ماهی مکنده آبی در ۲۳ ایالت آمریکا بومی است، اما در ۲۲ ایالت در معرض خطر یا صدمه پذیر طبقه بندی شده است. سدهای بزرگ و تکه تکه شدن زیستگاه های رودخانه ای از عوامل احتمالی کاهش زادآوری و ورود ماهی های جوان به جمعیت این گونه هستند. گوش سنگ های میکروسکوپی راز عمر طولانی ماهی را فاش کردند محققان دانشگاه مینه سوتا و همکاران آنها در ایالت مونتانا، با بررسی جمعیتی از ماهی های مکنده آبی در بخش بالادست رودخانه میسوری، به نتایجی غیرمنتظره رسیدند. بررسی ها نشان داد این ماهی می تواند تا ۱۳۰ سال عمر کند؛ درحالی که برآوردهای قبلی حداکثر طول عمر آنرا حدود ۴۰ سال می دانستند.
این گروه تحقیقاتی از سال ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۶ نمونه های نزدیک به ۵۰ ماهی را جمع آوری و بررسی کرد. هدف آنها تعیین دقیق سن ماهی ها، شناخت ساختار سنی جمعیت و بررسی روند زادآوری این گونه بود.
برای تعیین سن ماهی ها، دانشمندان ساختارهای کوچکی به نام «گوش سنگ» یا اتولیت را از داخل جمجمه آنها خارج می کنند. این ساختارهای سنگ مانند در طول عمر ماهی رشد می کنند و هر سال لایه تازه ای به آنها اضافه می شود. پژوهشگران با آماده سازی و بررسی این لایه ها زیر میکروسکوپ، مشابه حلقه های رشد درختان، می توانند سن ماهی را تخمین بزنند.
حدود ۹۷ درصد گونه های ماهی دارای گوش سنگ هستند. با این وجود، گوش سنگ های ماهی مکنده آبی بسیار کوچک اند و بررسی دقیق آنها به روشهای تخصصی نیاز دارد.
الک لَکمن، پژوهشگر علوم شیلات دانشگاه مینه سوتا در دولوث و از پژوهشگران اصلی این مطالعه، توضیح داد که تیم تحقیقاتی بعد از مشاهده سن های خیلی بیشتر از برآوردهای قبلی، به شواهد مستقلی برای تأیید نتایج نیاز داشت.
آزمایش های هسته ای چطور سن ماهی ها را تأیید کردند؟ پژوهشگران برای اطمینان از صحت شمارش لایه های گوش سنگ، از روش تاریخ گذاری رادیوکربن ناشی از آزمایش های هسته ای استفاده کردند. این شیوه بر تغییر میزان کربن رادیواکتیو موجود در جو بعد از آزمایش گسترده بمب های هسته ای در اواسط قرن بیستم تکیه دارد.
آزمایش های هسته ای گرماهسته ای در اواخر دهه ۱۹۵۰ و اوایل دهه ۱۹۶۰، میزان رادیوکربن موجود در جو را بیشتر از دو برابر بالا بردند. این تغییر ناگهانی در بدن جاندارانی که در آن دوره زندگی می کردند، اثری مشخص بر جای گذاشت.
دانشمندان با اندازه گیری این نشانگر در لایه های گوش سنگ و مقایسه آن با سن تخمینی ماهی ها، توانستند دقت روش شمارش سالانه لایه ها را بررسی نمایند.
لکمن می گوید تاریخ گذاری رادیوکربن ناشی از آزمایش های هسته ای یکی از معتبرترین روش ها برای تأیید سن جانداران با طول عمر بسیار زیاد است. در این تحقیق، شمارش لایه های گوش سنگ سن اولیه را مشخص کرد و داده های رادیوکربن آنرا تأیید کردند.
ماهی مکنده آبی به جمع ماهیان صدساله پیوست کشف تازه، ماهی مکنده آبی را به چهارمین گونه از خانواده ماهیان مکنده مبدل می کند که طول عمر بیشتر از ۱۰۰ سال آن به صورت علمی تأیید شده است. سه گونه دیگر شامل ماهی بوفالوی دهان بزرگ، بوفالوی دهان کوچک و بوفالوی سیاه هستند.
پژوهش های پیشین همین گروه تحقیقاتی نیز در سالهای اخیر نشان داده بود برخی ماهی های آب شیرین، بر خلاف تصور قبلی، می توانند بیشتر از یک قرن زندگی کنند. مطالعات مربوط به ماهی بوفالوی دهان بزرگ در سالهای ۲۰۱۹ و ۲۰۲۴ و بررسیهای بعدی در رابطه با موفقیت زادآوری این گونه ها در داکوتای شمالی و کانادا، بخشی از این تحقیقات بوده اند.
ماهی مکنده آبی حالا در شمار قدیمی ترین مهره داران زنده شونده در آمریکای شمالی قرار گرفته است.
لوک هولمکویست، زیست شناس شیلات رودخانه میسوری در اداره ماهی ها، حیات وحش و پارک های مونتانا، برای توضیح قدمت این ماهی ها به تاریخ ایالت اشاره نموده است. بعضی از قدیمی ترین نمونه های شناسایی شده تنها حدود دو سال بعد از تبدیل مونتانا به ایالت متولد شده اند، یعنی زمانی نزدیک به آغاز عصر خودرو و حدود ۲۰ سال قبل از غرق شدن کشتی تایتانیک.
سدها و کاهش زادآوری، تهدیدی برای آینده این گونه با وجود طول عمر چشم گیر، وضعیت جمعیت ماهی مکنده آبی نگران کننده است. این گونه در ۲۳ ایالت آمریکا، همچون مونتانا و مینه سوتا، بومی است، اما در ۲۲ ایالت در دسته گونه های در معرض خطر یا صدمه پذیر قرار دارد.
داده های جمعیتی مونتانا طی سه دهه گذشته نشان داده است تعداد ماهی های جوانی که به جمعیت اضافه می شوند، بسیار اندک است. این وضعیت می تواند نشانه شکست در روند زادآوری و جایگزینی نسل های قدیمی باشد.
محققان احتمال می دهند ساخت سدهای بزرگ و قطعه قطعه شدن زیستگاه های رودخانه ای، در کاهش موفقیت زادآوری این ماهی نقش داشته باشند. سدها با تشکیل موانع در راه رودخانه، ارتباط میان بخش های مختلف زیستگاه را مختل می کنند و امکان دارد شرایط ضروری جهت تکثیر و رشد نسل های جدید را از بین ببرند.
اهمیت این کشف فقط به ثبت رکورد طول عمر یک ماهی محدود نمی گردد. شناخت دقیق سن و ساختار جمعیتی گونه هایی مانند مکنده آبی می تواند به دانشمندان کمک نماید روند کاهش جمعیت آنها را بهتر ارزیابی کنند و برای صیانت از زیستگاه هایشان تصمیم های دقیق تری بگیرند.
منبع: Phys
0.0 / 5
10
1405/08/30
15:10:35
تگهای مطلب: پژوهش , پژوهشگر , تحقیقات , دانشگاه
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
X
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
نظر شما در مورد این مطلب
نام:
ایمیل:
نظر:
سوال:
= ۲ بعلاوه ۳
پربیننده ترین ها

پربحث ترین ها

جدیدترین ها

newweblog.ir - حقوق مالکیت معنوی سایت نیو وبلاگ محفوظ است

نیو وبلاگ

وبلاگ عمومی

نیو وبلاگ، صدای خودرا به گوش دیگران برسانید : وبلاگ شما، هویت شما